XXVII.
ÇANT .I.
MOÿN KÖÿR ke d'aÿnnuìýs juÿsk'ìÁsìÁ j'èÿ sùÂfèÿrs,
Çèÿrçaÿnt de gaÿnñéÿr sèÅle kìÁ m'aÿ déÂtruìýt ·><·
REÇANT.
Vaÿ tréìýtr' aÂmùÿr, vaÿ fôýs aÂmùÿr :
DéÂloÂiaÿl' éÂmeÂ-møý, je te hèÿ, kìÁ sùÂløýs me haÂÍÆr ke t'éÂmøý ·><·
2
5
Ba££ant de mon kör ôz anemis la klèf
Fèrmé je l'èÌ-tins tréìÎtre-møÀ ôz amis ·><·
3
L'ö£ gè je pôrtø triste dedans le kör :
Mon ris étøt féint sùs le plorér naìåf ·><·
4
J'uÿ pör de brunçér par le pluÂbeô çemin
10
Mèsã antre ka££ùs préÿssipitös kùru ·><·
5
Mon bién ki s'ôfrøt j'èã rejeté de mø :
Mon mal je vûiøz éÿ me jetè dedans ·><·